
Mynd: úr einkasafni
Það var kannski ekki sjálfgefið að leið Sigurvalda Kára Björnssonar færi inn í heim rafíþrótta. Hann hefur gegnt stöðu verkefnastjóra hjá Rafíþróttasamband Íslands og hefur komið að stórum verkefnum á borð við endurvakningu Skjálfta og uppbyggingu á stúdíó- og miðlunarstarfi sambandsins. En sagan hefst annars staðar.
Sigurvaldi er 21 árs, fæddur og uppalinn í Bolungarvík en búsettur í Reykjavík. Þegar hann er ekki í vinnuhlutverki lýsir hann sér sem fjöllistamanni. Hann hefur starfað á vettvangi sviðslista og kvikmyndagerðar og segir skapandi störf eiga stóran þátt í lífi sínu.
Hann ver mestum tíma með eiginkonu sinni og syni, en auk þess er hann í rokksveitinni Dirt Talent Extrakt þar sem „alltaf er nóg að snúast“.
Það kemur jafnvel á óvart að verkefnastjórinn í rafíþróttum segist hafa verið „pínu poser“ í tölvuleikjum á yngri árum. Hann spilaði lítið sem barn en nefnir þó sérstaklega Lego Star Wars II: The Original Trilogy sem fyrstu eftirminnilegu upplifunina.
„Ég spilaði hann með frænda mínum sem átti leikinn,“
segir hann og brosir þegar hann rifjar þetta upp í samtali við esports.is.
Á unglingsárunum jókst spilamennskan. Þá komu leikir á borð við Rocket League, Overwatch og Gang Beasts sterk inn. Tveir afar ólíkir leikir heilluðu hann þó sérstaklega. Annars vegar var það Undertale, þar sem sagan og heimurinn heilluðu hann upp úr skónum.
„Hann er ótrúlegur miðað við hversu lítill fjárhagur var á bak við gerðina,“
segir Sigurvaldi. Í dag viðurkennir hann að vera helst fastur í FIFA Career Mode og símaleiknum BitLife, sem hann lýsir sem afar ávanabindandi.
Frá atvinnuviðtali í lykilhlutverk
Sjálfur hefur hann ekki keppt í rafíþróttum. Leið hans lá beint í skipulagið og uppbygginguna. Það var raunar fyrir tilstuðlan Vinnumálastofnunar sem hann fór í atvinnuviðtal hjá sambandinu með skömmum fyrirvara. Þrátt fyrir efasemdir í upphafi lét hann slag standa.
Á fundinum hitti hann Atla, þáverandi mótastjóra, og fann strax að þarna væri vettvangur þar sem hann gæti lagt sitt af mörkum. Ástríða og dugnaður þeirra sem fyrir voru, þar á meðal Jökuls og Atla, höfðu afgerandi áhrif.
Enginn dagur er eins í starfi verkefnastjóra í rafíþróttum. Verkefnin eru fjölbreytt og krefjandi og Sigurvaldi segir einfaldlega að maður verði að „leysa það sem kemur á borðið hverju sinni“.
Endurvakning Skjálfta
Endurvakning Skjálfta var eitt stærsta verkefnið hingað til. Að hans sögn var tímasetningin fullkomin. Margir þeirra sem sóttu Skjálfta á sínum tíma eru í dag foreldrar barna sem sækja önnur LAN-mót.
„Af hverju ekki að endurvekja vörumerkið sem byrjaði þetta allt saman,“
spyr hann. Skjálfti 2025 var stærsta LAN-mót ársins með um 200 keppendum og áhorfendum og í fyrsta sinn haldið síðan 2005. Það kallaði á verulega endurnýjun ímyndar og nálgunar enda hefur umhverfi rafíþrótta breyst gríðarlega á tveimur áratugum.
Uppbygging öflugs stúdíós og faglegra útsendinga er að hans mati lykilatriði. Slík starfsemi eflir áhuga ungs fólks og styrkir grunninn fyrir framtíðina. Hann bendir á að aðgengi skipti máli og að útsendingar séu nú sendar út á þremur miðlum samtímis. Aukin gæði í framleiðslu hafi þegar haft jákvæð áhrif í sumum deildum, þó hann telji enn of snemmt að meta heildaráhrifin.
Nýtt útlit, skýrari ímynd á netinu
Endurmótun ímyndar sambandsins og nýtt útlit á samfélagsmiðlum var einnig stórt skref. Með fullri virðingu fyrir eldra merki hafi það ekki endurspeglað nútímalegar rafíþróttir. Markmiðið var einfaldara og ferskara yfirbragð sem tæki meira pláss og stæði sterkar í stafrænu umhverfi.
Ef Sigurvaldi ætti að gefa ungu fólki eitt ráð, hvort sem það stefnir á keppni eða skipulag, er svarið skýrt.
„Númer eitt, tvö og þrjú er að vera næs. Vertu næs við alla, sérstaklega þá sem eru reynsluminni. Það kostar ekkert.“
Og ef rafíþróttir hefðu ekki orðið hans vettvangur. Þá væri hann líklega enn að bardúsa í leikhúsi eða kvikmyndagerð. Sköpunarkrafturinn virðist nefnilega alltaf finna sér farveg, sama hvaða svið verður fyrir valinu.






