Það er fátt meira hættulegt í leikjaheiminum en að fylgja í fótspor sígilds meistaraverks, en Ghost of Yōtei tekst það með ótrúlegum glæsibrag. Þar sem forverinn Ghost of Tsushima markaði tímamót fyrir aðdáendur bardagalist samúræja, tekst nýja ævintýrinu ekki aðeins að standast samanburðinn, heldur ganga enn lengra.
Í leiknum fylgjum við Atsu, ungri konu sem lifði af þegar hópur grimmdarfullra manna, Yōtei Six, slátraði fjölskyldu hennar á nyrstu eyju Japans, Ezo. Sextán árum síðar er hún snúin aftur, herjuð af minningum og með sverð föður síns að vopni, staðráðin í að hefna þeirra sem sviptu hana öllu sem hún átti.
Ghost of Yōtei er ekki aðeins saga um hefnd heldur um reisn, einsemd og umbreytingu. Það sem gerir leikinn einstakan er ekki bara frásögnin eða bardagakerfið heldur ótrúlegt andrúmsloftið sem leikurinn fangar. Hvert landslag er lifandi listaverk, þar sem vindurinn leikur við gras og lauf, hljóð náttúrunnar umlykur leikmanninn og tónlistin leiðir hann áfram eins og draumur á japanskri sveit.
Nánari umfjöllun eftir Samúel Karl Ólason má lesa á visir.is.
Óli og Dói mæta samúræjunum og bugast af veseninu
Óli og Dói hjá GameTíVí tóku fyrstu klukkustundina í Ghost of Yōtei og það fór ekki allt eins og í japanskri hetjusögu. Þeir komu, þeir sáu, þeir féllu ….. oft. Hér er brot af því besta úr veseninu.
Mynd: playstation.com
